Flat top vs topkit — który żuraw wieżowy wybrać do swojej inwestycji

Przeglądając ofertę żurawi wieżowych niemal zawsze natkniesz się na dwa terminy: flat top i topkit. Te dwa słowa kluczowe opisują fundamentalną różnicę w budowie szczytu żurawia, która ma bezpośrednie przełożenie na to czy dana maszyna wpisze się w ograniczenia Twojego placu budowy – a konkretnie w ograniczenia przestrzeni pionowej ponad ramieniem żurawia i możliwości pracy kilku maszyn obok siebie. Na typowym placu budowy jednożurawiowym ta różnica może być mniej istotna. Ale na inwestycjach z kilkoma żurawiami pracującymi jednocześnie, w pobliżu linii energetycznych czy w ciasnej zabudowie miejskiej gdzie nad budynkiem przelatują samoloty – wybór między flat top a topkit bywa absolutnie kluczowy. W tym artykule tłumaczymy co każdy z tych terminów oznacza w praktyce, jakie są zalety i wady każdego rozwiązania oraz który model z oferty GEP Poland jest flat topem a który topkitem.

Topkit — klasyczna budowa żurawia wieżowego

Topkit to tradycyjne, klasyczne rozwiązanie stosowane w żurawiach wieżowych od kilkudziesięciu lat. Nad punktem obrotu, czyli nad miejscem gdzie ramię łączy się z wieżą, znajduje się wysoka metalowa konstrukcja zwana piramidą, trójnogiem lub szpicem – stąd nazwy topkit (od angielskiego „top kit”, zestaw szczytowy) albo po prostu żuraw z szpicem. Ta konstrukcja ponad ramieniem pełni bardzo ważną funkcję: do niej są przymocowane liny nośne ramienia, które przenoszą obciążenia w dół przez wciągarkę. Liny idą z szpica w dół pod kątem do ramienia, tworząc trójkąt sił który przenosi obciążenie haka przez całą długość ramienia do wieży.

Rozwiązanie topkit ma dwie zalety. Po pierwsze jest prostsze i tańsze w produkcji – mniejsze przekroje samego ramienia bo liny nośne odciążają jego strukturę. Po drugie umożliwia łatwiejszy demontaż ramienia na odcinki bo każdy odcinek jest podtrzymywany przez liny z szpica. Żurawie topkit z oferty GEP Poland to między innymi Potain MD 208, Potain MD 238A, Potain MD 265B i Liebherr EC-H 200 – solidne, sprawdzone maszyny o dużym udźwigu i zasięgu, doskonałe dla placów budowy gdzie nad ramieniem jest wystarczająco miejsca na szpic.

Flat top — żuraw bez szpica ponad ramieniem

Flat top, zwany też bezgłowicowym, to żuraw wieżowy w którym ramię robocze i przeciwwysięgnik są bezpośrednio podłączone do wieńca obrotowego bez żadnej konstrukcji wyrastającej ponad poziom ramienia. Patrząc z boku na taki żuraw widać charakterystyczną płaską linię szczytu – stąd nazwa flat top, czyli płaski wierzchołek. Liny nośne ramienia zostały zastąpione przez masywniejsze, wytrzymałe na zginanie przekroje samego ramienia albo przez liny poprowadzone wewnątrz lub wzdłuż ramienia zamiast ponad nim.

Niemal cała seria Terex CTT dostępna w GEP Poland to żurawie flat top – CTT 91, CTT 121, CTT 132, CTT 141, CTT 161, CTT 181, CTT 182, CTT 231 – a także Potain MCT 88, Potain MDT 178, MDT 189, MDT 218, MDT 265, MDT 368 i Raimondi MRT 223. To znacząca część nowoczesnego rynku żurawi wieżowych, bo flat top stał się standardem w europejskim budownictwie w ostatnich dwudziestu latach. Model flat top Terex CTT 161-A8 z 2006 roku o udźwigu osiem ton i zasięgu sześćdziesiąt metrów to doskonały przykład tej klasy maszyn – solidna, prosta w obsłudze maszyna bez żadnych elementów wystających ponad poziom ramienia.

Kiedy flat top robi różnicę — trzy praktyczne scenariusze

Pierwszy i najważniejszy scenariusz gdzie flat top staje się koniecznością to budowa z kilkoma żurawiami pracującymi jednocześnie na jednym placu lub na sąsiednich placach. Gdy dwa żurawie muszą „zachodzić” zasięgami ramion jeden na drugi – co jest standardem przy dużych inwestycjach deweloperskich – ramiona muszą mijać się bezkolizyjnie. Przy żurawiach topkit szpice wystające ponad ramiona mogą kolidować przy skrzyżowaniu zasięgów nawet gdy same ramiona są na bezpiecznych poziomach. Flat top eliminuje ten problem – ramiona mogą się swobodnie mijać bo nad nimi nie ma żadnej wystającej konstrukcji. Dlatego na budowach wielożurawiowych w Polsce i w Europie flat top jest dziś standardem a nie wyjątkiem.

Drugi scenariusz to praca w pobliżu lotnisk, szlaków lotniczych lub w obszarach z ograniczeniami wysokości. Organy lotnicze regulują maksymalną wysokość przeszkód w pobliżu lotnisk – i liczy się najwyższy punkt konstrukcji, nie szczyt wieży. Przy żurawiu topkit najwyższym punktem jest szpic, który może być dwa do czterech metrów ponad ramieniem. Przy flat top najwyższym punktem jest sama wieża lub krawędź ramienia. Jeśli inwestycja wymaga zmieszczenia się w konkretnym limicie wysokości, flat top daje kilka metrów marginesu.

Trzeci scenariusz to montaż i demontaż w warunkach ograniczonej przestrzeni. Żuraw flat top jest zazwyczaj prostszy w montażu bo nie ma osobnego zestawu szpicowego do montowania i łączenia z linami nośnymi. Mniej elementów oznacza krótszy czas montażu – różnica to zwykle kilka do kilkunastu godzin robocizny. Przy kilku montażach i demontażach rocznie, co jest standardem dla firm wynajmujących żurawie na kolejne budowy, oszczędność jest zauważalna.

Kiedy topkit jest lepszym wyborem

Żuraw topkit nie jest przestarzałym rozwiązaniem – ma swoje konkretne zalety które decydują o jego wyborze w pewnych warunkach. Pierwsza zaleta to koszt zakupu. Przy porównywalnych parametrach udźwigu i zasięgu, używany żuraw topkit jest zazwyczaj tańszy niż flat top bo był produkowany przez dłuższy czas i jest go więcej na rynku. Dla inwestora kupującego żuraw na jedną konkretną budowę gdzie warunki przestrzenne nie wymagają flat top, różnica w cenie zakupu przy tej samej funkcjonalności to argument nie do zignorowania.

Druga zaleta topkitu to nieco łatwiejszy serwis lin nośnych. Liny są widoczne, dostępne i można je wymienić bez demontażu dużych elementów konstrukcyjnych ramienia. W flat top liny są często wbudowane w strukturę lub poprowadzone w sposób utrudniający dostęp – wymiana jest możliwa ale bardziej pracochłonna. To ważne przy maszynach pracujących intensywnie przez kilka lat gdzie liny są elementem regularnej konserwacji.

GEP Poland — flat top i topkit w jednej ofercie

W GEP Poland mamy w ofercie oba typy żurawi wieżowych. Flat top to seria Terex CTT (dziesięć modeli od CTT 91 po CTT 331), serie Potain MDT i MCT oraz Raimondi MRT. Topkit to serie Potain MD oraz Liebherr EC-H. Każda maszyna przeszła pełny przegląd serwisowy, ma aktualne dokumenty i jest gotowa do natychmiastowej pracy na Twojej budowie.

Nie wiesz czy potrzebujesz flat top czy topkit dla swojego projektu? Skontaktuj się z nami – powiemy Ci jasno który typ maszyny jest odpowiedni dla Twojej budowy na podstawie jej lokalizacji, sąsiedztwa, liczby żurawi na placu i ograniczeń wysokości. To bezpłatna konsultacja która może uchronić Cię przed kosztownym błędem w doborze sprzętu.